Zależności pomiędzy stężeniem roztworu

Omawiana czynność polega na ustaleniu zależności pomiędzy stężeniem roztworu wzorcowego (%) a odczytywanymi w każdym określonym przypadku wynikami przepuszczalności (%) z każdorazowo odczytywanych trzech pomiarów oblicza się średnią przepuszczalności, co łącznie służy do obliczenia wartości ekstynkcji, według wzoru:

tzn. obliczamy logarytm dziesiętny z odwrotności ułamka określającego przepuszczalność danego roztworu w procentach. Znając wartości dla wzrastających stężeń roztworu wzorcowego, np. co 0,05%, możemy obliczyć przyrost ekstynkcji na każde 0,05% stężenia. Z danych tych wykreślamy krzywą, która służy potem do ustalenia stężenia roztworu badanego bez potrzeby każdorazowego posługiwania się roztworem wzorcowym.

Zależność pomiędzy stężeniem substancji badanej a jej ekstynkcją jest wprost proporcjonalna. Jeżeli na osi odciętych odłożymy wartości ekstynkcji, a na osi rzędnych odpowiednie stężenia badanej substancji, to otrzymamy krzywą pozwalającą na łatwe oznaczenie poszukiwanej wielkości.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *