Wymieszana krew

Wymieszaną krew naciąga się do pipety pasterowskiej, której część kapilarna musi być tak długa, jak długa, jest rurka hematokrytu. Z pipety pasterowskiej wdmuchuje się krew do rurki hemątokrytowej, wprowadzając koniec pipety do dna rurki (punkt 0)

i powoli wypełniając ją krwią do znaczka 100. Należy przestrzegać zasady, żeby słupek krwi był jednorodny, bez przerw spowodowanych pęcherzykami powietrza. Rurkę hematokrytową wypełnioną krwią ujmuje się w nasadki gumowe i umieszcza w wirówce. Gdy umieszczamy w wirówce większą liczbę rurek z krwią, należy je dokładnie zrównoważyć. Po uruchomieniu wirówki doprowadza się ją do szybkości 3000 obrotów na minutę, wirując na tych obrotach przez 30 minut. W celu zapewnienia dokładności i ujednolicenia metodyki pracy należy posługiwać się zegarem sygnałowym.

Odczytywanie wyniku. Po wirowaniu odczytuje się na podziałce rurki (od punktu zerowego na dnie rurki do górnego poziomu słupka odwirowanych krwinek czerwonych) poziom krwinek czerwonych. Ze względu na to, że skala rurki podzielona jest na 100 części, otrzymuje się od razu wynik w procentach. Przy obserwacji odwirowanych krwinek widać wyraźnie, że na powierzchni słupka krwinek czerwonych odkłada się szarawa warstewka krwinek białych. Gdy grubość tej warstwy przekracza zakres 1 podziałki rurki, należy ją podać dodatkowo w wyniku, jest to bowiem wskaźnik wysokiej leukocytozy. Przy podawaniu wyniku należy też opisać barwę osocza, jeżeli odbiega od normy. (Osocze powinno być przezroczyste, barwy słomkowej).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *