Rokowanie w krztuścu

Rokowanie w krztuścu jest na ogół dobre, jakkolwiek uzależnione od szeregu okoliczności, towarzyszących chorobie. W ocenie rokowania podstawowym zagadnieniem jest wiek chorego. Niebezpieczeństwo zgonu w przebiegu kokluszu jest największe w pierwszych tygodniach lub miesiącach życia i zmniejsza się stopniowo z biegiem lat. U dzieci starszych, powyżej 2 lat, “zgony spowodowane kokluszem należą już do rzadkości. Niepomyślne zejście krztuśca jest spowodowane prawie z reguły powikłaniami mózgowymi lub płucnymi.

Leczenie. W miarę możności zapewniamy dziecku świeże, chłodne powietrze. Staramy się dostarczyć nowych wrażeń, zająć je zabawą unikamy jednak gier ruchowych. W czasie napadów kaszlu niepokój otoczenia, zbytnia czułość przedłużają kaszel stanowcza postawa rodziców, ostrzejsze postępowanie hamują- często atak kaszlu. Szczególnie dużo uwagi należy poświęcić żywieniu chorego. Zapewniamy dziecku dietę wysokobiałkową, podajemy posiłki papkowate, małe ale częste, w razie wymiotów karmimy dziecko po raz drugi.

W fazie wstępnej krztuśca (1-2 tydzień choroby) stosujemy antybiotyki, przy czym lekiem z wyboru jest chloromycetyna, której dawka dobowa wynosi 50 mg/ /kg wagi dziecka, w 4 dawkach dziennych. Chloromycetynę podajemy przez okres 7-10 dni, doustnie. Niemowlętom do 3 miesiąca życia nie należy podawać chloromycetyny, gdyż czasami jest źle tolerowana i może spowodować wystąpienie objawów ubocznych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *