Płonica

Płonica występuje endemicznie, dając co 5-10 lat nasilenia epidemiczne. Obserwowany przez okres kilku ostatnich lat niższy poziom zapadalności na płonicę można by tłumaczyć większą liczbą łagodnych, nie rozpoznanych postaci płonicy. Faktem jest, że od około 40 lat nastąpiło nie wyjaśnione złagodzenie przebiegu choroby i ostry spadek śmiertelności, która wynosi obecnie około

-0,05%. Rezerwuarem paciorkowca hemolizującego grupy A jest tylko człowiek, a źródłem zakażenia mogą być chorzy lub ozdrowieńcy pO przebytym zakażeniu paciorkowcem, zwłaszcza z powikłaniami ropnymi (np. uszy) oraz zdrowi nosiciele. Człowiek może się również zakazić drogą pośrednią przez zakażone pokarmy (mleko i jego przetwory), przedmioty lub zakażone ręce. Najczęściej dochodzi do zakażenia drogą kropelkową.

Wrotami zakażenia jest przede wszystkim jama nosowo-gardłowa, możliwe jest również zakażenie przez uszkodzoną skórę (płonica przyranna – oparzenia)

Do wystąpienia objawów klinicznych płonicy i śluzówki dróg rodnych (płonica połogowa). Paciorkowiec chorobotwórczy w płonicy nie jest dla niej specyficzny. Zakażenie którymkolwiek typem może dać zarówno obraz kliniczny anginy paciorkowcowej, róży, ropowicy, zakażenia połogowego, jak i płonicy.

Do wystąpienia objawów klinicznych płonicy dochodzi jednak tylko wtedy, gdy dziecko jest wrażliwe nie tylko na dany typ paciorkowca, ale przede wszystkim gdy wykazuje wrażliwość na jad erytrogenny. Jad ten (jad ciepłochwiejny) jest w 85°/o wspólny dla paciorkowców hemolizujących z grupy A.

Odporność na płonicę po jej przechorowaniu tłumaczy się więc przede wszystkim istnieniem przeciwciał skierowanych przeciw jadowi erytrogennemu odporność ta utrzymuje się przez całe życie, choć zdarzają się w 2-3’°/o przypadków dwukrotne, a nawet wielokrotne zachorowania. Odporność antytoksyczną może również człowiek uzyskać pod wpływem powtarzających się od czasu do czasu zakażeń paciorkowcowych o słabej zdolności wytwarzania toksyn takie zakażenia subkliniczne, sumując się, prowadzą po pewnym czasie do powstania odporności dlatego też ludzie dorośli nie chorują najczęściej na płonicę, mimo możliwości zakażenia i mimo że nie chorowali w dzieciństwie na tę chorobę.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *