Po 2-3 dniach

Po 2-3 dniach od początku choroby objawy kliniczne zwykle cofają się mija gorączka, blednie gardło, ustępują naloty. Wysypka stopniowo ciemnieje, potem blednie po ustąpieniu wysypki skóra jest sucha, szorstka. W końcu I tygodnia zaczyna się łuszczyć na tułowiu, a w końcu II tygodnia lub w III tygodniu występuje rozległe i charakterystyczne łuszczenie płatowe dłoni i stóp (ryc. 175). Język silnie obłożony w pierwszych godzinach choroby, zaczyna się powoli oczyszczać od brzegów i po 3-5 dniach przybiera barwę żywoczerwoną z ostro występującymi brodawkami (tzw. język malinowy) w następnych dniach język stopniowo wraca do normalnego wyglądu.

Czytaj dalej

Meningokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

Meningokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Nagminne zapalenie opon mózgowo- rdzeniowych. Drę t wica karku Meningitis cerebrospinalis epidemica

Etiologia. Schorzenie wywołuje dwoinka zapalenia opon (Meningococcus, Neisseria intracellulańs), Gram-ujemna, wykryta przez Weichselbauma w 1887 r.

Epidemiologia. Nagminne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych występuje w Polsce raczej endemicznie, natomiast rzadko pod postacią epidemii. Na schorzenie to chorują przeważnie małe dzieci (do 5 r. życia 75%) najwięcej zachorowań notuje się w miesiącach wiosennych.

Czytaj dalej

Okres zaraźliwości krztuśca

Jakkolwiek zapadalność na krztusiec jest powszechna, to jednak zaraźliwość krztuśca jest niezbyt wysoka, prawdopodobnie wskutek tego, że zakażenie następuje wyłącznie drogą kropelkową przy bliskiej styczności i wtedy, gdy zakażenie to jest masywne. Toteż zakażenie rodzinne jest zawsze groźne (70-100%), podczas gdy szkolne czy przedszkolne jest mniej groźne (30-70%), Krztusiec jest też stosunkowo rzadką przyczyną wewnątrzszpitalnych zakażeń (poza oddziałem niemowlęcym).

Czytaj dalej

Typowe dla krztuśca zmiany we krwi obwodowej

Typowe dla krztuśca zmiany we krwi obwodowej w 1 i 2 tygodniu choroby stwierdza się w 80°/o przypadków (materiał własny) brak więc zmian we krwi obwodowej, nawet przy wielokrotnym badaniu, nie wyłącza rozpoznania krztuśca.

Odczyn opadania krwinek w krztuścu bez powikłań utrzymuje się na prawidłowym poziomie może ulec przyspieszeniu z chwilą wystąpienia wtórnych powikłań.

Czytaj dalej

Chore na tężec dziecko

Zasadniczym postulatem w leczeniu tężca jest opanowanie kurczów – stąd stosowanie narkotyków: luminalu, wodzianu chloralu, fenaktilu, fenerganu itp., zawsze w wysokich dawkach. Jeśli istnieją ku temu warunki i zachodzi konieczność. podaje się choremu pochodne kurary i stosuje sztuczny, kontrolowany oddech

Chore na tężec dziecko wymaga zapewnienia mu pełnego, bezwzględnego spokoju w zaciemnionym pokoju. Wszelkie zabiegi należy ograniczać do minimum. Żywienie odbywa się najczęściej przez miękki zgłębnik nosowy, mimo to sprawia często duże trudności.

Czytaj dalej

Późne powikłania ropne

Późne powikłania ropne leczymy również penicyliną, podając ją ponownie w tych samych dawkach, inne natomiast powikłania, jak chorobę- reumatyczną, zapalenie nerek – zgodnie z przyjętymi zasadami leczenia tych chorób.

Obecnie nie stosuje się antytoksyny płonicze] ani leczniczo, ani zapobiegawczo. Dziecko chore na płonicę otrzymuje dietę zwykłą, odpowiednią do wieku nie stosuje się obecnie żadnej diety oszczędzającej (w zakresie soli i białka). Dziecko pozostaje w łóżku przeciętnie przez okres tygodnia przez okres dalszych 2 tygodni pozostaje w domu pod obserwacją lekarską (możliwość powikłań) i dopiero po upływie 21 dni może wrócić do normalnego trybu życia.

Czytaj dalej

Jad ciepłochwiejny

Jad ciepłochwiejny jest w znacznej mierze przyczyną objawów chorobowych występujących w krztuścu. Działanie jadu ciepłostałego nie jest jasne, również hemaglutynina nie odgrywa roli w wytwarzaniu czynnej odporności.

Pałeczka rzekomókrztuścowa – chorobotwórcza dla człowieka -• wyizolowana została w 1938 r. Klinicznie daje obraz bardzo zbliżony do typowego krztuśca z tą różnicą, że objawy są zazwyczaj łagodniejsze, okres choroby krótszy, a powikłania rzadsze. Morfologicznie pałeczka-nie różni się niczym od pałeczki krztuśca różnicowanie opiera się jedynie na pewnych odmiennościach w zabarwieniu hodowli, na badaniach biochemicznych i na wynikach aglutynacji z odpowiednimi surowicami.

Czytaj dalej

Udział ośrodkowego układu nerwowego

Udział ośrodkowego układu nerwowego w patogenezie krztuśca potwierdza chociażby charakter kaszlu krztuścowego i jego długotrwałość, jak również cały szereg ciężkich objawów klinicznych, jak drgawki, porażenie połowicze, głuchota, ślepota, wylewy krwawe do opon i mózgu, zapalenie opon i mózgu. Do powikłań ze strony ośrodkowego układu nerwowego dochodzi przede wszystkim na skutek bezpośredniego działania toksyny krztuścowej na tkankę nerwową. Powikłania mózgowe w przebiegu krztuśca występują najczęściej w 3 tygodniu choroby i bardzo często równolegle z ciężkimi powikłaniami płucnymi.

Czytaj dalej

Poza stosowaniem anatoksyny

Nadal pozostaje w mocy zalecenie jak najszybszego podania surowicy przeciw- tężcowej ludziom, którzy podejrzani się o zakażenie laseczkami tężca uszkodzonych powłok ciała, a nie byli uprzednio szczepieni przeciw tężcowi lub brak jest na to wystarczających dowodów. Dawka surowicy wynosi 3000 j. a., a przy rozległych szarpanych ranach do 10 000 j. a. (zawsze metodą Besredki). Łącznie z podaniem surowicy należy rozpocząć uodpornienie czynne anatoksyną tężcową i prowadzić je następnie dalej w normalnych, przyjętych ogólnie terminach. Zaleca się podanie szczepionki 15-20 minut przed surowicą, w inną, oddaloną część ciała. Ze względu na uczulające właściwości surowicy przeciwtężcowej (surowica końska) w wielu krajach czynione są próby stosowania surowicy ludzkiej, od ludzi uodpornionych czynnie przeciw tężcowi.

Czytaj dalej