Metoda pośrednia

W metodzie pośredniej oznaczania średnicy krwinek wykorzystane żostało zjawisko dyfrakcji polegające na tym, że przy prostopadłym przepuszczaniu wiązki promieni równoległych przez bardzo cienki rozmaz krwi, stanowiący tu rodzaj siatki dyfrakcyjnej, promienie ulegają załamaniu na brzegach krwinek i tworzą koliste, barwne widmo dyfrakcyjne.

. Średnica tego widma pozostaje w ścisłej zależności od średnicy krwinek i jest w stosunku do nich w swoich wymiarach odwrotnie proporcjonalna, tzn. im średnica krwinek mniejsza, tym widmo dyfrakcyjne większe, i odwrotnie. Wobec tego wewnętrzny, fioletowy pierścień widma jest wyrazem największych wymiarów krwinek, zewnętrzny zaś, czerwony, najmniejszych wymiarów krwinek danego rozmazu. r

Rozmazu krwi jako siatki dyfrakcyjnej użył do oznaczania średnicy krwinek w połowie XIX wieku Th. Young. W r. 1929 Pijper opracował dokładniejszą technikę pomiarów, pozwalającą na oznaczanie wypadkowej średnicy 1-2 milionów krwinek czerwonych w ciągu ułamka minuty, i to z dokładnością do 0,1 mikrona.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *