Metoda cyjanmethemoglobinowa

W tej metodzie możemy posługiwać się następującymi aparatami: kolorymetrem Du- boscqa, fotometrem Pulfricha albo spektrofotometrem – zależnie od wyposażenia pracowni.

Kolorymetr Duboscąa. Zasada działania kolorymetrów polega w najogólniejszym zarysie na użyciu dokładnie wystanda- ryzowanych roztworów wzorcowych oznaczanego czynnika, w stosunku do których oznaczamy stę-

żenie roztworu badanego. Praktycznie wykonujemy to w ten sposób, że przez wymienione roztwory przepuszcza się równocześnie dwie jednakowe wiązki światia, stwarzając w ten sposób dwa układy optyczne: jeden z roztworem wzorcowym, drugi z roztworem badanym. Przy różnych stężeniach roztworów natężenie światła w obu układach optycznych będzie różne. Przez odpowiednie ustawienie (ruchome walce w aparacie) obu układów można otrzymać w polu widzenia jednorodne oświetlenie i jednakowe natężenie zabarwienia roztworów. Do obliczenia stężenia badanego roztworu służy wzór uwzględniający znane parametry, a mianowicie: stężenie roztworu wzorcowego w procentach c, długość rurki w układzie optycznym wzorcowym – /, długość rurki w układzie optycznym badanym -12 Przy zastosowaniu podanych parametrów możemy obliczyć: stężenie roztworu badanego w % – c2, a mianowicie:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *