Komory i siatki do liczenia krwinek

Istnieją dwa typy komór do liczenia krwinek: 1) komory typu otwartego, 2) komory typu zamkniętego. Przykładem komory typu otwartego jest komora Biirkera, zaś typu zamkniętego komora Thomy-Zeissa.

Komora Burkera. Komorę do liczenia stanowi grube, szlifowane szkiełko podstawowe, na które nałożona jest pośrodku szklana płytka z siatką do liczenia. Po obu stronach płytki z siatką, oddzielone od niej rowkami, nałożone są dwie płytki szklane, wyższe od środkowej o 0,1 mm. Komory nowszego typu zrobione są z jednego kawałka szkła, odpowiednio naciętego (ryc. 13).

Do liczenia nakłada się na komorę grube szkiełko nakrywkowe w ten sposób, aby brzegami opierało o dwie boczne płytki, wyższe od części środkowej o 0,1 mm.. Przy nakładaniu szkiełka nakrywkowego nasuwa się je na wierzch komory tak dokładnie, żeby na brzegach szkiełka ukazał się srebrny połysk, a jeżeli zjawiają się pierścienie Newtona, to muszą być szerokie, pojedyncze. Szkiełko nakrywkowe należy przesunąć po powierzchni komory parę razy w górę i w dół, przez co łatwiej jest je docisnąć i przymocować. Prawidłowo nałożone szkiełko nakrywkowe nie odpada przy obróceniu komory powierzchnią do dołu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *