Elektroforeza bibułowa

Podstawę do zastosowania elektroforezy bibułowej przy badaniu hemoglobin patologicznych stanowi zjawisko znane czytelnikowi z badań nad fizykochemicznymi właściwościami białek. Jak wiadomo, cząsteczki białka o różnej wielkości i ładunku elektrycznym, w roztworze o określonym pH, rozpoczynają w polu elektrycznym uporządkowaną wędrówkę, polegającą na przesuwaniu się białek o ładunku dodatnim do katody, a białek o ładunku ujemnym – do anody.

Zasada ta znalazła konkretne zastosowanie przy rozdziale mieszaniny białek, w naszym przypadku różnych hemoglobin, w aparacie do elektroforezy, którego schemat podaje ryc. 36

– podpórki szklane z bagietek, 5 pokrywa szklana, 6 – pasek bibuły, 7 – podpórki szklane, 8 – elektroda węglowa, 9- moderator o pH 8,6, 10 – wanienka z moderatorem i elektrodą węglową, 11 – źródło prądu w sieci, 12 – przegroda szklana, 13 – otworek w przegrodzie szklanej (wg podr. p.red. Tulczyńskiego)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *