Doktor Radzi

Anatomia patologiczna

Anatomia patologiczna. Charakterystyczne dla płonicy są zmiany dotyczące głównie skóry wszystkie pozostałe objawy są wspólne dla zakażeń paciorkowcowych. W skórze występuje przekrwienie – jako wyraz toksycznego uszkodzenia śródbłonka naczyń, które prowadzi do ich rozszerzenia. Stwierdza się również obrzęk skóry ox-az nacieki z limfocytów i mono- cytów. Wysięk zapalny gromadzi się w ‚warstwach środkowych naskórka, a na objętym wysiękiem obszarze występuje wzmożone rogowacenie. Gdy warstwa zewnętrzna oddzielać się zaczyna od zrogowaciałej warstwy pośredniej naskórka, występuje łuszczenie skóry.

Czytaj dalej

Leczenie polega na domięśniowym stosowaniu penicyliny

W przypadkach prawidłowo leczonych gorączka szybko spada i proces zapalny cofa się. Mogą wystąpić nawroty. Rokowanie jest bardzo poważne w przypadkach nie leczonych (duża śmiertelność). Szybkie rozpoznanie i właściwe leczenie skraca przebieg choroby i daje zwykle pomyślny wynik.

Leczenie polega na domięśniowym stosowaniu penicyliny, która najczęściej błyskawicznie przerywa chorobę. Z powodu możliwości nawrotów zaleca się jej podawanie jeszcze przez kilka dni po spadku ciepłoty. Leczenie penicyliną, można kojarzyć z podaniem sulfonamidów (u dzieci powyżej 1 roku życia).

Czytaj dalej

Dziecko leczone wcześnie

Dziecko leczone wcześnie i właściwie uspokaja się powoli, oddech cichnie, mija bezgłos i chrypka, ustępuje kaszel dziecko odzyskuje uśmiech. Najczęstszym powikłaniem błonicy krtani jest zapalenie płuc, zwłaszcza w zakażeniach mieszanych (grypa, odra, krztusiec).

O rozpoznaniu błonicy krtani decyduje stałe, powolne narastanie objawów chorobowych bez wyraźniejszych okresów poprawy oraz matowość głosu, względnie bezgłos, nawet przy krzyku. Dużą pomocą w ustalaniu rozpoznania krupu jest laryngoskopia bezpośrednia. Różnicujemy błonicę krtani przede wszystkim z krupem rzekomym w przebiegu grypy i odry.

Czytaj dalej

W obrazie klinicznym

W obrazie klinicznym nie stwierdza się zwylde cech charakterystycznych, notowane są jedynie nie wyjaśnione zwyżki ciepłoty, niechęć do picia często występuje biegunka.

Rozpoznanie jest trudne i możliwe jedynie w oparciu o kontrolę płynu mózgowo-rdzeniowego w posiewie i w preparacie bezpośrednim udaje się zwykle stwierdzić Gram-ujemne pałeczki.

Leczniczo stosowana jest najczęściej chloromycetyna lub kolimycyna czy też tetracyklina, jak również i nitrofuradantyna. 4. Gronkowce powodują zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych prawie wyłącznie u noworodków i młodych niemowląt zespół oponowy występuje najczęściej w przebiegu posocznicy lub jest następstwem zakażenia skóry.

Czytaj dalej

Wystąpienie objawów klinicznych

U niemowlęcia klasyczne objawy nagminnego zapalenia opon stwierdzane są rzadko, natomiast zwraca zwykle uwagę badającego lekarza wyraźna bolesność, występująca przy zginaniu główki lub przy zmianie pozycji dziecka.

Wystąpienie objawów klinicznych meningokokowego zapalenia opon mózgo- wo-rdzeniowych poprzedza okres rozsiewu zarazka w ustroju.

Czytaj dalej

TĘŻEC

Tężec jest ostrą chorobą zakaźną, charakteryzującą się bolesnymi, długotrwałymi skurczami tonicznymi dowolnych mięśni poprzecznie p-rążkowanych, zwłaszcza mięśni żwaczy i mięśni wyprostnych grzbietu.

Etiologia. Tężec wywołuje laseczka tężca (Bacillus tetani, Clostridium tetani) wyhodowana w 1890 r. przez Kitasato. Laseczka tężca jest ścisłym beztlenowcem, jest Gram-dodatnia, mała (2-5 mikronów) poza ustrojem żywym występuje w postaci zarodników. Środki antyseptyczne stosowane w klinice nie niszczą zarodników tężca, zwykłe gotowanie również nie jest całkowicie pewną metodą ich niszczenia. W kale zwierząt trawożemych (zwłaszcza koni) i ludzi pałeczka tężca pod postacią zarodników może pozostawać w stanie czynnym przeż wiele lat.

Czytaj dalej

Dodatni wynik badania bakteriologicznego

Rozpoznanie. Rozpoznanie płonicy ustalamy na podstawie wyhodowania z nosogardła paciorkowca beta-hemolizującego z grupy A (o ile dziecko nie otrzymywało penicyliny przed pobraniem materiałów) oraz na podstawie typowych dla tej choroby objawów klinicznych.

Dodatni wynik badania bakteriologicznego nie przesądza o rozpoznaniu płonicy, wobec częstego nosicielstwa zarazka wśród zdrowych (15%). Ujemny natomiast wynik, o ile nie było błędu technicznego, każe zastanowić się nad rozpoznaniem, gdyż w przebiegu płonicy otrzymuje się 90% wyników dodatnich. W przypadkach poronnych nieraz dopiero łuszczenie skóry lub zespół późnych powikłań (zapalenie ucha środkowego, zapalenie nerek, choroba reumatyczna) pozwalają na rozpoznanie płonicy.

Czytaj dalej

Okres powikłań

Patogeneza. Paciorkowiec po wtargnięciu do nie uodpornionego ustroju, najczęściej na błonę śluzową jamy nosowo-gardłowej rozmnaża się w układzie sia- teczkowo-śródbłonkowym, głównie w tkance chłonnej prowadzi to do stanu zapalnego i obrzmienia migdałków oraz powiększenia i silnego przekrwienia grudek chłonnych pierścienia Waldeyera. Paciorkowiec rozmnażając się wytwarza szereg toksyn, spośród których jedynie toksyna erytrogenna ma wyraźne działanie patogenne: pirogenne, kardiotoksyczne, uszkadzające tkanki, wzmagające działanie innych toksyn oraz działanie letalne. W miarę wytwarzania się antytoksyny objawy ogólne stopniowo ustępują i dziecko może wrócić do pełnego zdrowia lub też po 10-14 dniach stanu utajenia wejść w drugi okres płonicy – w okres powikłań, występujących między 2 a 3 tygodniem choroby, czasem później.

Czytaj dalej

Odczyn Dicków

Odczyn Dicków polega na wstrzyknięciu śródskórnie odpowiednio rozcieńczonego przesączu hodowli tych paciorkowców w przypadku odczynu dodatniego u osób wrażliwych, pojawia się niewielki, ograniczony rumień (Dick +), świadczący o braku przeciwciał w stosunku do jadu płoniczego.

Określenie poziomu antystreptolizyny O w surowicy chorego jest bardzo pomocne w diagnostyce płonicy, zwłaszcza w przypadkach wątpliwych lub subkli- nicznych wysokie lub wzrastające miano jest dowodem niedawno przebytej infekcji paciorkowcowej.

Czytaj dalej