Anatomia patologiczna

Anatomia patologiczna. Charakterystyczne dla płonicy są zmiany dotyczące głównie skóry wszystkie pozostałe objawy są wspólne dla zakażeń paciorkowcowych. W skórze występuje przekrwienie – jako wyraz toksycznego uszkodzenia śródbłonka naczyń, które prowadzi do ich rozszerzenia. Stwierdza się również obrzęk skóry ox-az nacieki z limfocytów i mono- cytów. Wysięk zapalny gromadzi się w ‚warstwach środkowych naskórka, a na objętym wysiękiem obszarze występuje wzmożone rogowacenie. Gdy warstwa zewnętrzna oddzielać się zaczyna od zrogowaciałej warstwy pośredniej naskórka, występuje łuszczenie skóry.

Przebieg kliniczny. Płonica zaczyna się zwykle nagle, najczęściej wymiotami i gwałtownym wzrostem ciepłoty ciała. Błona śluzowa gardła ulega silnemu przekrwieniu, migdałki obrzmiewają i pokryte są często białymi wieloogniskowymi nalotami. Na podniebieniu twardym mogą wystąpić czerwone, czasem krwotoczne plamki. Węzły chłonne szyjne ulegają stanowi zapalnemu i są mniej lub bardziej powiększone. Język jest obłożony grubym nalotem, tętno najczęściej ulega przyspieszeniu. Szybko, najdalej w ciągu 24 godzin, częściej równocześnie z gorączką, występuje wysypka. Jest ona drobnoplamista, rzadko zlewna, obejmuje skórę całego ciała z pominięciem jedynie trójkąta na twarzy między fałdami po- liczkowymi (trójkąt Fiłatowa) jest bardziej obfita w pachwinach i pachach, na podbrzuszu i pośladkach w fałdach skóry -• w zgięciach łokciowych, na podbrzuszu – występują ciemne smugi (objaw Pastii). Po uszczypnięciu skóry łatwo powstają wybroczyny. Przy ucisku palcem silnie przekrwiona skóra blednie, dając podżółtaczkowe tło.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *